Uroczystości pogrzebowe kpr. Adama Domalika „Kowboja”
2019-06-13

W Spytkowicach został pochowany kpr. Adam Domalik „Kowboj”, partyzant podziemia niepodległościowego, związanego m.in. ze zgrupowaniem Józefa Kurasia „Ognia”. W wydarzeniu uczestniczyli wicewojewoda małopolski Zbigniew Starzec, zastępca prezesa IPN dr hab. Krzysztof Szwagrzyk oraz dyrektor Oddziału Instytutu w Krakowie dr hab. Filip Musiał.

Przed nabożeństwem w kościele Niepokalanego Poczęcia NMP w Spytkowicach, wicewojewoda małopolski Zbigniew Starzec przekazał odznaczenie – Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski -  bratankowi bohatera,  Tadeuszowi Domalikowi, które Prezydent RP Andrzej Duda nadał pośmiertnie kpr. Domalikowi.

Odnaleziony na cmentarzu Rakowickim
W 2017 r. na cmentarzu Rakowickim w Krakowie eksperci IPN odnaleźli szczątki ośmiu osób. Byli to partyzanci związani ze zgrupowaniem Józefa Kurasia „Ognia”: Antoni Wąsowicz „Roch” (od listopada 1946 r. dowódca 3. kompanii zgrupowania), jego podkomendny Adam Domalik „Kowboj” i Stanisław Ludzia „Harnaś” (adiutant „Ognia” i dowódca oddziału „Wiarusy”). Ponadto odnaleziono komendanta powiatowego i dowódcę oddziału PAS NZW Tadeusza Gajdę „Tarzana” oraz jego podkomendnego Wiesława Budzika „Rolanda”, a także oficera WP i oddziału partyzanckiego „Błyskawica”/„Huragan”, Tadeusza Zajączkowskiego „Mokrego”. Dwaj pozostali odnalezieni partyzanci nadal czekają na potwierdzenie tożsamości.

Kpr. Adam Domalik „Kowboj”
Urodził się 4 listopada 1925 r. w Spytkowicach, w ówczesnym powiecie myślenickim. Był synem Jana i Marii z d. Latawiec. Przed wojną ukończył siedmioklasową szkołę powszechną. Pracował w rodzinnym gospodarstwie. We wrześniu 1939 r. został wywieziony przez Niemców na teren Słowacji i dawnej Austrii, gdzie przebywał do lipca 1940 r. W 1944 r. wcielono go przymusowo do służby budowlanej, z której po kilku miesiącach zdezerterował.

Po przetoczeniu się frontu w 1945 r. zgłosił się do wojska. Trafił do Krakowa, do 2. zapasowego pułku piechoty, skąd wysłano go do szkoły podoficerskiej. Ukończył ją w stopniu kaprala i został przydzielony do 61. pułku piechoty, a następnie przeniesiony do stacjonującej w Starym Sączu jednostki WOP.

30 marca 1946 r. uciekł z podporządkowanego komunistom wojska i został żołnierzem oddziału Mieczysława Janczaka „Beskida”. W grupie tej spędził kilka tygodni, a następnie trafił do oddziału „Wojsko Polskie”, którym dowodził Władysław Janur „Wisła”. W tym oddziale kpr. Domalik brał udział w akcjach rozbrojeniowych oraz likwidacji dawnych współpracowników Niemców. Latem 1946 r. oddział został częściowo rozbity, co skłoniło Janura do jego rozformowania. Wraz z innymi z szeregów zwolnieni zostali kpr. Domalik i Antoni Wąsowicz „Roch”. Obaj postanowili dostać się do największego w Małopolsce zgrupowania partyzanckiego Józefa Kurasia „Ognia”. Po rozmowie z „Ogniem” przydzielono ich do 3. „rabczańskiej” kompanii zgrupowania. „Kowboj” służył w niej od lata 1946 r. do wczesnej wiosny 1947 r. Uczestniczył w akcjach rekwizycyjnych, zasadzkach, a także likwidacjach funkcjonariuszy oraz współpracowników UB. Z czasem objął funkcję zastępcy dowódcy kompanii.

W lutym 1947 r. nie zdecydował się na ujawnienie, lecz wraz z Wąsowiczem i Edwardem Superganem „Zorzą” podjął nieudaną próbę przedostania się do amerykańskiej strefy okupacyjnej w Austrii. Na przedmieściach Wiednia całą trójkę pochwyciło NKWD i przekazało UB na terenie Polski. Kpr. Domalik przeszedł ciężkie śledztwo, a 18 grudnia 1947 r. komunistyczny Wojskowy Sąd Rejonowy w Krakowie skazał go na śmierć.

Został zamordowany 24 lutego 1948 r. w więzieniu przy ul. Montelupich w Krakowie. Jego szczątki potajemnie wrzucono do dołu śmierci na krakowskim cmentarzu Rakowickim. Odnaleziono je w październiku 2017 r.
                                                                                          
Źródło: ipn.gov.pl

zdjęcia: IPN

uroczystosci pogrzebowe kowboja 3uroczystosci pogrzebowe kowboja 1uroczystosci pogrzebowe kowboja 2uroczystosci pogrzebowe kowboja 4uroczystosci pogrzebowe kowboja 5uroczystosci pogrzebowe kowboja 6uroczystosci pogrzebowe kowboja 7uroczystosci pogrzebowe kowboja 8uroczystosci pogrzebowe kowboja 9uroczystosci pogrzebowe kowboja 10
Podziel się:
wstecz    do góry     drukuj